Gecenin karanlığı çökmüş bahar çiçeklerinin üstüne
Ayrıca da fena bir yağmur var bugün duyguların üstünde
Kaybolmuşluğun içinde kaybolmaktan-
Beter olan hisler…
Gece yine örtmüş güneşin üstünü karalarla
Sanki cenaze var bu gece güneş bir daha hiç doğmayacakmış gibi
Kefeni de yıldızlar olacakmış ‘sonsuz’ aydınlığın.
Başımda bir ağırlık var, çok yukarıdan bastıran
Gözkapaklarım kapanmamakta diretmekte
Ayaklarımda da bir uyuşma hissi-
Sanki bir daha yürüyemeyecekmişim gibi.
Ama huzurum ve uzvum yerinde
Nasıl olsa gece sadece gebe
Güneşi doğurması bir başlangıç değil-
Akşam geri alması gibi.
.jpg)
